Zelfpresentatie bij kinderen met autisme

Omschrijving

Zelfpresentatie is erop gericht om controle uit te oefenen op het beeld dat anderen van ons vormen. In het huidige onderzoek werd nagegaan of zelfpresentaties van hoogfunctionerende kinderen met een autisme spectrum stoornis (HFASS) verschilden van zich normaal ontwikkelende kinderen. Er werd bekeken of kinderen spontaan positieve kenmerken van zichzelf benoemden wanneer hen in een neutrale situatie gevraagd werd zichzelf te beschrijven. Daarnaast werd er een situatie geschetst waarin kinderen zichzelf moesten promoten om een gewenst doel te bereiken. In deze conditie werd nagegaan of kinderen de manier waarop ze zichzelf presenteerden doelgericht aanpasten aan de verwachtingen van een andere partij. Uit de resultaten kwam naar voren dat kinderen met HFASS in een neutrale situatie minder positieve kenmerken benoemden en bij hun zelfpromotie minder doelgericht waren dan zich normaal ontwikkelende kinderen.

Summary 
Self-presentation can be defined as the selection of behaviour in order to convey a particular image of the self to an audience. The present study explored the self-presentational skills in high-functioning children with autism spectrum disorders (HFASD) and typically developing children. In a first condition children were asked to describe themselves, and we analysed the number of positive self-statements. In a second condition children were asked to promote themselves in order to achieve a desirable goal, and we investigated the goal-directedness of their positive self-statements. The results revealed that children with HFASD used less positive self-statements during their selfdescription, and were less goal-directed during their self-promotion than typically developing children.

Inleiding
Tot op zekere hoogte houden we ons allemaal bezig met hoe we op anderen overkomen. In sociale situaties benadrukken we eigenschappen waar we trots op zijn terwijl we minder wenselijke eigenschappen juist verhullen. Op deze wijze oefenen we controle uit op het beeld dat anderen van ons vormen. Tijdens deze zogenaamde zelfpresentaties (Goffman, 1959) houden we doorgaans rekening met het soort informatie waar een ander waarde aan hecht, zeker wanneer diegene belangrijk voor ons is, bijvoorbeeld bij een sollicitatiegesprek of een eerste afspraakje. Rekening houden met anderen vereist dat je je in de situatie van de ander kunt verplaatsen. 
Op deze wijze kan een beeld gevormd worden over verwachtingen of interesses van de ander zodat de manier waarop je jezelf presenteert hierop afgestemd kan worden. Kinderen met een autisme spectrum stoornis hebben moeite met het innemen van andermans perspectief (Baron-Cohen, Tager- Flusberg & Cohen, 1993). Bovendien blijkt dat deze kinderen hun vermogen tot perspectiefname dikwijls pas toepassen als de situatie hier expliciet om vraagt (Begeer, 2005). In het huidige onderzoek wordt bekeken in hoeverre kinderen met autisme hun zelfpresentatie aanpassen aan verwachtingen van een ander.